Świerk rośnie dziko na terenach wysoko
położonych, z obfitymi opadami. Planowe użytkowanie tego drzewa w
ubiegłym wieku przesunęło jego obszar występowania na zachód i na tereny
położone znacznie poniżej jego naturalnego zasięgu pionowego, w doliny i
na niziny. Ze względu na doskonałe właściwości użytkowe drewna i
łatwość jego pozyskiwania drzewo to zostało szeroko rozpowszechnione,
niekiedy bez uwzględniania jego wymagań siedliskowych. W górach właśnie
lasy świerkowe straciły najmniej ze swego naturalnego wyglądu i
zachowały nie zmienione zespoły roślinne, ponieważ świerki zawsze
tworzyły niemal lite drzewostany.
Pocztówka przebyła 277 km w ciągu 3 dni.



