Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Studio Ghibli. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Studio Ghibli. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 29 stycznia 2015

343. Japonia, Makowe wzgórze


Pocztówka pochodzi z prywatnej wymiany z Yuko. Makowe wzgórze mimo, iż odstaje od większości produkcji Miyazakiego to wciąż ma w sobie to coś. Sama kartka przedstawia jedną z moich ulubionych scen - moment, w którym bohaterka poznaje stary gmach pełen studenckich kół i klubów.

"Kokuriko-zaka kara" to japoński pełnometrażowy film animowany z 2011 roku, wyprodukowany przez Studio Ghibli. Był najbardziej dochodowym japońskim filmem 2011 roku pod względem wpływów z wyświetlania w kinach w tym kraju. Stanowi ekranizację mangi z lat. 80. XX wieku, której rysownikiem był Chizuru Takahashi, a scenarzystą Tetsurō Sayama. Adaptacji scenariuszowej dokonali Hayao Miyazaki i Keiko Niwa, zaś reżyserem filmu był Gorō Miyazaki.

Akcja filmu rozgrywa się w Jokohamie w 1963 roku. W Japonii kończy się właśnie okres powojennej odbudowy, trwa gwałtowna industrializacja, zaś kraj żyje przygotowaniami do igrzysk w Tokio, które mają pokazać światu "nową" Japonię. Główną bohaterką jest 16-letnia Umi Matsuzaki. Jej ojciec był oficerem marynarki wojennej i zginął, gdy jego statek został zatopiony podczas wojny koreańskiej. Umi nigdy nie pogodziła się do końca z tą stratą i codziennie wywiesza na maszcie przed ich wielkim domem, położonym na wzgórzu nad portem, flagi sygnałowe, których znaczenia nauczył ją ojciec. Tymczasem jej matka, z zawodu lekarka, pozostaje w Stanach Zjednoczonych, zaś na Umi spoczywa odpowiedzialność za prowadzenie domu, w którym oprócz niej i dwójki jej młodszego rodzeństwa mieszka jeszcze babcia oraz wynajmujące u nich pokoje młoda lekarka i studentka malarstwa. Któregoś dnia wywieszane przez Umi flagi dostrzega nieznany jej dotąd Shun, chodzący do tej samej szkoły, którego ojciec jest operatorem holownika i codziennie "podwozi" nim syna do szkoły przez wody portu. Shun pisze wiersz o dziewczynie wywieszającej flagi i publikuje go w szkolnej gazecie, co z miejsca staje się lokalną sensacją. Gdy oboje wreszcie się poznają, szybko rodzi się między nimi nić sympatii. Na przeszkodzie ich rodzącemu się uczuciu stają jednak skrywane dotąd fakty z przeszłości, związane z bliską przyjaźnią ich ojców. Drugim wątkiem filmu, rozgrywającym się równolegle, jest walka młodzieży o zachowanie starego gmaszyska, będącego siedzibą rozmaitych uczniowskich klubów zainteresowań, które władze szkoły planują wyburzyć.

poniedziałek, 29 grudnia 2014

334. Japonia, Spirited Away


Kartkę otrzymałem od Nozomi w ramach tagu na oficjalnym forum. Spirited Away to jedna z mych ulubionych produkcji Studia Ghibli. Żałuję tylko jednej rzeczy - dlaczego nie odkryłem Miyazakiego wcześniej.
Opis filmu: Rodzina Chihiro musi przeprowadzić się do nowego domu. Po drodze gubią się w lesie i trafiają do dziwnego miejsca przypominającego opuszczone wesołe miasteczko. Rodzice Chihiro znajdują stół pełen znakomitych potraw i natychmiast zabierają się do jedzenia. Tymczasem dziewczynka zwiedza to dziwne miejsce. Okazuje się ono nie opuszczonym wesołym miasteczkiem, ale tajemniczą krainą, gdzie rządzi czarownica, Yubaba. Aby nie podzielić losu swoich rodziców oraz uratować siebie i ich (zostali zamienieni w świnie za zjedzenie pokarmu bogów), Chihiro musi rozpocząć pracę w tym tajemniczym świecie...

No i kilka ciekawostek:
> Aby zagrać głos matki Chichiro z pełnymi ustami, aktorka Yasuko Sawaguchi (w japońskiej wersji) jadła podczas nagrywania skrzydełka kurczaka. W wersji angielskiej aktorka Lauren Holly powtórzyła ten sam trik, tylko że z jabłkiem.
> Oficjalnie jest to film Disney Pictures. Jednak Miyazaki zgodził się na odsprzedanie części praw, tylko na jego warunkach. Disney nigdy nikomu jeszcze nie ustępował w ten sposób. Jednym z warunków było usunięcie znanego wszystkim zamku Disneya, który pojawia się na samym początku w każdej produkcji studia.
> Producent wykonawczy John Lasseter ze studia Pixar nadzorował tworzenie angielskiego dubbingu do filmu i starał się dopasować angielskie dialogi do ruch ust bohaterów.
> Elastyczna, świecąca rzecz skacząca dookoła i prowadząca do domu jest maskotką Pixar. Miyazaki jest wielkim fanem Pixar i chciał w ten sposób wyrazić swój podziw dla tego studia.